USA 2008

De Verhaaffjes on tour in de USA

dinsdag 17 juni 2008

Camano Island



Vanochtend vertrekken we vanuit onze camping op de toegangsweg naar Mount St. Helens. We rijden vandaag alleen over bekend terrein. Een oude bekende van ons, Mount Rainier, hadden we gisteren al even gezien, maar die verschuilt zich vandaag achter de wolken.
Algauw rijden we van de ene stad de andere voorbij, dat betekent dus druk verkeer.
We stoppen onderweg bij een Rest Area waar de koffie gratis is. Er is zelfs een dumpstation.
Ook is dit het geval bij de tweede stop die we maken, wat een service!
Dan duikt Seattle op, altijd weer een fascinerende blik.
Dennis belt ons als we ter hoogte van Everett zijn en vertelt ons dat we nog ongeveer een uur nodig hebben om bij hen te komen.
Eindelijk arriveren we, na een reis van ruim 15.000 km, op ons eindadres op Camano Island. Het weerzien is verheugend en tussen ons en de kleine Madeline is het ijs gauw gebroken. Ze komt me zelfs spontaan een knuffel geven, dat doet oma’s hart toch wel goed.
Tegen vier uur komt Hannahuit school. In het begin is ze even verlegen, maar dan vertelt ze honderduit.
Erg fijn onze kinderen alle vier na twee jaar weer te zien.
Het Oranjegevoel is toch een beetje blijven hangen bij Dennis en volgens mij probeert hij het op de kinderen over te brengen (foto).

6 reacties:

Op 18 juni 2008 om 04:11 , Blogger Janine zei...

Poh,poh, wat een mooie meiden hebben Dennis en Amy toch. Geef ze maar heel veel kusjes en knuffels van ons. Geniet maar lekker daar.

 
Op 18 juni 2008 om 15:16 , Anonymous Anoniem zei...

Wat fijn dat jullie de reis zo goed als gehaald hebben.
Wat mooi om te lezen van het warme onthaal van jullie kleinkinderen.
Wat een mooie meiden,leuk om ze recent terug te zien.
Allemaal de hartelijke groeten uit Arnhem
Veel liefs carina, johan en de kleine beau

 
Op 19 juni 2008 om 01:36 , Blogger @strid zei...

Annette en Henk, heel veel plezier!!

Gr.@strid

 
Op 21 juni 2008 om 08:34 , Anonymous Anoniem zei...

We zijn blij dat de reis zonder al te veel (grote) problemen is verlopen en dat jullie veilig bij Dennis, Amy en jullie schattige kleindochters bent aangekomen.
Zo te lezen waren er toch wel bezienswaardigheden gesloten. Dat is wel héél bijzonder voor de tijd van het jaar. Wij waren bij Crater Lake begin mei 1992 en konden toen wel de rim berijden. Heel indrukwekkend. Maar ook toen lag er een 3 meter hoge sneeuwwand langs de wegen.
Mount Shasta hebben wij deels beklommen. Práchtig, die bruine rots (vulkaan) met daarop sneeuw.
Nou jongens, genieten jullie nog maar van je kleinkinderen en je verblijf bij Dennis.
Knuffels van Ina en Fred

 
Op 21 juni 2008 om 10:24 , Anonymous yvon zei...

Dag favoriete (ex) secretaresse!
Dus je bent op je eindpunt aangekomen?! Wat leuk en intens om zo'n reis te maken met dat als einddoel! Maar wat zijn wij een bofkonten om alles op een afstand van max 15 km te hebben, al is zo'n weerzien natuurlijk ook nooit weg.
Onze dochter gaat in september een maand naar San Fr. en leest jouw ervaringen nu mee als tips. Leuk he? Is al duidelijk wanneer jullie weer in NL zijn? In ieder geval nog een heel fijne tijd daar en wie weet kunnen we elkaars foto's nog eens doorsnuffelen. Ik maak nu vooral digitale albums. Heel goed om veel te moeten weggooien maar wat een klus!
Groetjes Yvon.

 
Op 22 juni 2008 om 07:27 , Anonymous Anoniem zei...

Wat geweldig dat jullie er zijn. En dat je na twee jaar je kinderen en kleinkinderen een hele dikke knuffel kunnen geven. Nog heel veel plezier en hartstikke bedankt voor het geweldige reisverslag en de prachtige foto's. Nog een fijne tijd en geniet er van!
Groetjes van ons.
Jan en Carla

 

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage